تبليغاتX
دختــــــــــــری از کویـــــــــــــر
دنیای امروز!!!!!!!!!!!!

گاو ماما ميكرد ،گوسفند بع بع ميكرد ،سگ واق واق ميكرد

و همه با هم فرياد ميزدند حسنك كجايي؟؟

شب شده بود اما حسنك به خانه نيامده بود.حسنك مدت زيادي است كه به خانه نيامده بود او به شهر رفته و در آنجاشلوار جين و تي شرت هاي تنگ به تن ميكند .او هر روز به جاي غذا دادان به حيوانات ،جلوي آينه به موهاي خود ژل مي زند.

موهاي حسنك ديگر مثل پشم گوسفند نيست چون او به موهاي خود گلت مي زند.

ديروز كه حسنك با كبري چت ميكرد ،كبري گفت تصميم بزرگي گرفته است .كبري تصميم داشت حسنك را رها كند و ديگر با او چت نكند چون او با پترس چت ميكرد،پترس هميشه پاي كامپيوترش نشسته بود و چت ميكرد ،پترس ديد سد سوراخ شده اما انگشت او درد ميكرد چون زياد چت كرده بود !!

او نمي دانست كه سد تا چند لحظه ي ديگر ميشكند پترس در حال چت كردن غرق شد !

براي مراسم دفن او كبري تصميم گرفت با قطار به آن سرزمين برود اما كوه روي ريل ريزش كرده بود ،ريز علي ديد كه كوه ريزش كرده اما حوصله نداشت !ريز علي سردش بود و دلش نمي خواست لباسش را در آورد.

ريز علي چراغ قوه داشت اما حوصله ي درد سر نداشت !قطار به سنگها برخورد كرد و منفجر شد .كبري و مسافران قطار مردند،

اما ريز علي بدون توجه به خانه رفت ،خانه مثل هميشه سوت و كور بود الان چند سالي است كه كوكب خانوم همسر ريز علي ،مهمان ناخوانده ندارد .او حتي مهمان خوانده هم ندارد !او حوصله ي مهمان ندارد او پول ندارد تا شكم مهمان ها را سير كند او در خانه تخم مرغ و پنير دارد اماگوشت ندارد،او اخرين با ركه گوشت قرمز خريد چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت،اما او از چوپان دروغگو گله ندارد چون دنياي ما خيلي چوپان دروغگو دارد !

به همين دليل است كه ديگر در كتابهاي دبستان ،آن داستان هاي قشنگ وجود ندارد !!!

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط دختری از کویر در سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387 و ساعت 9:22 [ بازگشت به بالا ]
من و تو

کار آدم ها هر روز،
شده از سايه به روشن ترين فصل زمين غلتیدن
واز تاریکی ناليدن.
تو اما دلتنگ نباش؛
می گریزیم تا کنج سفيد کاغذی
زندگي مان را پهن کنيم...خیال مان پر کشد تا کبوتر هر روز
و دلهامان که گرفت شرمگین به چشمان هم، که سياه ترين نقطه ی کاغذاند، زل خواهیم زد.
و سکوت را با لب هامان پُر خواهیم کرد...و تو باز حرفی در من می کاری...

بگذار نه هم قافيه ی هم باشیم و نه در رديف هم ... که سپيد و آزاد؛ آزاد و پاک اصلا نه...
بگذار به جای عروض و قافيه : تو ســــيب باشی، من پنــــجره ،
تا چشم های کودک احساس  هر روز از من به تو خيره شود...می دانی، اين قصه که به آخر برسد
هيچ چيز روی صفحه باقی نمانده است

جز " من و تو

 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط دختری از کویر در چهارشنبه نهم بهمن 1387 و ساعت 14:28 [ بازگشت به بالا ]
آغازم میکنی ؟

 


                                    اگر به خودم باشد، می خواهم آغاز کنم، تا: ‏


                           آغازگر باشم درپناه بهترین سرآغاز


                                                             آغازگر باشم بامدد از علی (علیه السلام)


                            تا شروع کنم با توبودن را، در تمامی گاه ها،


                                                            در لحظات طوفانی‏ات؛ تا لحظه هایی که از


                             فرط خوشحالی بال در می آوری،در لحظه های


                                                            دلتنگی تا قرار، از سکوت من تا غوغای تو و


                                                          در تمامی گاه ها...


                                                             ...آغازم می کنی؟

                                     

 

 

 

                                         

                                               

                                                    

                                   

 

 


 


 


 


 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط دختری از کویر در چهارشنبه نوزدهم تیر 1387 و ساعت 10:14 [ بازگشت به بالا ]
پرواز ترانه نیست

پرواز ترانه نیست

 

همه اندوه من

از فرداهای ناپیداست

و من نگران فرداها

و امروزم تعبیر

تصویرهایی ست

که در ذهنم

قابهای کهنه ای دارند

پیش رو دریاهاست

خیس بودن یک لحظه است

تپه های شنی ویرانه است

استوار باید بود

بر جای نشستن

تنها بازتابی از دویدنهاست

رهروی باید بود

همراه باید بود

حضور باید داشت

ورنه

زندگی آشوبی از دردهاست

و من و تو

خسته از تکرار زندگی

گریزی نیست

پرواز زندگی

آرزومند بالهای دوستی است

پرواز را با بادهایی نابهنگام

 نشاطی نیست

چرا که پرواز

                   ترانه نیست،

                                   خاطره نیست  

                                                              آسمان میخواهد

 

 

 

 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط دختری از کویر در یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 و ساعت 10:27 [ بازگشت به بالا ]
کویر قلب من.......

دلت تنگ است ميدانم ، قلبت شكسته است مي دانم ، دوري برايت سخت است ميدانم ،همه و همه را ميدانم..اما.....!!!!!

براي چند لحظه آرام بگير عزيزكم …….

گريه نكن كه اشكهايت حال و هواي مرا نيز باراني مي كند ، لحظه اي در درون خود آرام باش با كوله بار خاطراتت كه چشمان من نيز  هواي اشك ريختن دارند.

دواي درد تو گريه نيست!!!!!!

بيا و درد دلت را آرام براي من بگو  ، با گريه خودت را تهي نكن...!


با تنهايي باش اما اشك نريز ، درد دلت را به تنهايي بگو زماني كه

تنهايي.........!

گريه نكن كه اشكهايت مرا نا آرام ميكند ......! گريهايت مرا به فراسوي دلتنگي هايم ميكشاند ! گريه نكن كه چشمهايم طاقت خاطرات پوسيده را

 ندارند.

 
حيف آن چشمهاي زيبا و پر از عشقت كه از اشك ريختن خيس و خسته شوند؟

 زندگي ارزش اين همه اشك ريختن را ندارد ، نه اشتباه گفتم زندگي ارزشش بيش از اينهاست. آنكس كه برايش اشك ميريزي ارشش را ندارد.

ندارد كه اگر داشت باعث اشك ريختن تو نمي شد.

 آن اشكهاي پر از مهرت را درون چشمهاي زيبايت  نگه دار ، بگذار اين اشكها در چشمانت آرام بگيرند … عزيزم گريه نكن چون من از گريه هايت به گريه خواهم افتاد !

وقتي اشكهايت را ميبينم حال و هواي غريبي به سراغم مي آيد!!!!!!

 
اشكهايت دنياي مرا نيز ماتم زده كرده اند. پرندگان وجودم آوازي نميخوانند ، بغض آسمانم گرفته است و  هوايم ابري است.

پرستوهاي عاشق خسته اند از پرواز !

 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط دختری از کویر در سه شنبه سی ام بهمن 1386 و ساعت 8:5 [ بازگشت به بالا ]

Free JavaScripts provided
by The Salar Weblog